
Mojdeh Nasseri
عضو تیم
درباره
عشق بازي من با كلمات به روزهايي برميگردد كه ممنوعيت واژه بيداد ميكرد، در خانه اي كه اتاقهايش هم حتي دَر نداشت كه حريمي باشد براي ثبت حسهاي متفاوت و گيج كننده! خانه قديمي بود ولي حياط زيبايي داشت كه هميشه گربه ولگرد پاي ديوار سرك ميكشيد كه ترس را برايم يادآوري كند! ترس هم ارثيه مادر بود كه در كودكي ترسانده شده بود!!! روي پله هاي حياط در داغي تابستان رو به پنجره كوچك پشت بام همسايه مينشستم، خيالبافي هايم را خط خطي ميكردم و براي خستگي در كردن به باغچه آب ميدادم كه بوي نم آب و خاك روياها را فراتر ببرد تا سرانجامِ قصه هايم را بنويسم!! همسايه كناري هميشه از روي بالكن تعداد رفت و آمدم را ميشمرد و گزارش روزانه به پدر ميداد و پدر دلخوش بود كه همسايه حواسش به من هست تا كه آهسته آهسته مسوليت پذيريش را كمتر كند!!! در آن روزها هيچگاه از كودكي و نوجواني ننوشتم يك هراس زيرپوستي داشتم از عنوان حس ترسم!!! با همان ضبط دو كاسته طوسي و نوار كاست داريوش و فريدون فروغي، آينده را تصوير سازي ميكردم!!! نميدانستم با هوشمندي روزهاي فردا را خلق ميكنم با همين عشق بازي با كلمات...
امروز با كلمات نه تنها كه عشق بازي ميكنم بلكه تمام حس هاي متفاوت را مينويسم، تنها تفاوتش اين است كه حسهاي روي كاغذ آمده جان گرفتند و با قلبي تپنده سخنگو شده اند!!!
شادي را هزاربار مينويسم چرا كه فهميدم تنها دليل بودنم شادماني است!
عشق را زندگي ميكنم و با خون مينويسم كه من زاده ي عشقم و با اين حس عميق زنده ام!!!
مهرباني را هرروز تكرار ميكنم كه تنها و تنها دليل رابطه هايم هست و خواهد بود!!!
ترس را فرياد ميكنم و شجاعانه مي ايستم در برابرش تا كه سد راه رفتنم نشود هرگز!!!
خشم را نگاه ميكنم
اندوه را خالي ميكنم
غم را ولي هنوز هم در صداي باران در شبهاي مهتاب و حتي در آفتابي ترين آسمان، در آغوش ميگيرم كه نوشته هايم زاده ي غمگينترين لحظات نوجواني ام بوده و از دل اين غم، منِ امروز حضور دارد، باور دارم كه غمي دلنشين در وجودم در اعماق تمام حسهايم خود را به خواب ميزند كه مبادا من با واژه هايم بيگانه شوم....
امروز با كلمات نه تنها كه عشق بازي ميكنم بلكه تمام حس هاي متفاوت را مينويسم، تنها تفاوتش اين است كه حسهاي روي كاغذ آمده جان گرفتند و با قلبي تپنده سخنگو شده اند!!!
شادي را هزاربار مينويسم چرا كه فهميدم تنها دليل بودنم شادماني است!
عشق را زندگي ميكنم و با خون مينويسم كه من زاده ي عشقم و با اين حس عميق زنده ام!!!
مهرباني را هرروز تكرار ميكنم كه تنها و تنها دليل رابطه هايم هست و خواهد بود!!!
ترس را فرياد ميكنم و شجاعانه مي ايستم در برابرش تا كه سد راه رفتنم نشود هرگز!!!
خشم را نگاه ميكنم
اندوه را خالي ميكنم
غم را ولي هنوز هم در صداي باران در شبهاي مهتاب و حتي در آفتابي ترين آسمان، در آغوش ميگيرم كه نوشته هايم زاده ي غمگينترين لحظات نوجواني ام بوده و از دل اين غم، منِ امروز حضور دارد، باور دارم كه غمي دلنشين در وجودم در اعماق تمام حسهايم خود را به خواب ميزند كه مبادا من با واژه هايم بيگانه شوم....
برنامهها و ویدیوها (352)

▶
یاسمن خلیلی فرد و اواردز
مسئول لوازم صحنه

▶
معرفی اثر از زبان پدیدآورنده آن - نام اثر: طلوع
مسئول لوازم صحنه

▶
مروری بر جلسه کارگروه ادبیات پارسی (۱۱ تیر ۱۴۰۰)
مسئول لوازم صحنه

▶
مصاحبه با سید ابراهیم نبوی
مسئول لوازم صحنه

▶
مروری بر جلسه کارگروه ادبیات پارسی (۳ اردیبهشت ۱۴۰۰)
مسئول لوازم صحنه

▶
میزگرد ادبیات جنگ ۳ آبان ۱۴۰۰
مسئول لوازم صحنه

▶
میزگرد زنان شاعر ۳ آبان ۱۴۰۰
مسئول لوازم صحنه

▶
میزگرد ادبیات جنگ ۲۶ مهر ۱۴۰۰
مسئول لوازم صحنه

▶
مصاحبه با پی ال استوارت
مسئول لوازم صحنه

▶
مصاحبه با لیف گرگرسن
مسئول لوازم صحنه

▶
رضا شعله و اواردز
مسئول لوازم صحنه

▶
مصاحبه با رضا شعله
مسئول لوازم صحنه

▶
پونه منشادی و اواردز
مسئول لوازم صحنه

▶
مصاحبه با پونه منشادی
مسئول لوازم صحنه

▶
مصاحبه با پریچهر مشرفی
مسئول لوازم صحنه

▶
ژیان قمیشی و اواردز
مسئول لوازم صحنه

▶
مصاحبه با ژیان قمیشی
مسئول لوازم صحنه

▶
میزگرد زنان شاعر (۲۶ مهر ۱۴۰۰)
مسئول لوازم صحنه

▶
سالار طهرانی و اواردز
مسئول لوازم صحنه

▶
مصاحبه با سالار طهرانی
مسئول لوازم صحنه

▶
فرش قرمز مجازی نکوداشت شهبال شب پره - لیزه زاراک
مسئول لوازم صحنه

▶
فرش قرمز مجازی نکوداشت شهبال شب پره - گارنت جنویس
مسئول لوازم صحنه

▶
فرش قرمز مجازی نکوداشت شهبال شب پره - مری دروس
مسئول لوازم صحنه

▶
زندگینامه شهبال شب پره
مسئول لوازم صحنه
مقالهها (20)
صدا
صدا
مخاطب خاص
مخاطب خاص
آغاز
آغاز
درد
درد
همدم
همدم
ردپا
ردپا
برهنگی شعر
برهنگی شعر
رازقي
رازقي
مسافر
مسافر
سکوت تلخ
سکوت تلخ
طلوع
طلوع
راز نگاهت
راز نگاهت
گیسوی خاطره
گیسوی خاطره
انتظار
انتظار
رقص پروانه
رقص پروانه
رویای پاییز
رویای پاییز
کوچه
من نیازم تورو هر روز دیدنه
ماه
ماه
كتاب بهار ٦٣
نام کتاب
غروب
آهسته چراغها روشن ميشوند و اين نويد يك غروب ديگر است.
